સામાન્ય રીતે જ્યારે કોઈ વ્યક્તિ કાનૂની મુશ્કેલીમાં ફસાય છે, ત્યારે તે 'વકીલ' શબ્દનો ઉપયોગ કરે છે. પરંતુ ભારતીય ન્યાય પ્રણાલીમાં 'લોયર' અને 'એડવોકેટ' વચ્ચે એક પાતળી પણ અત્યંત મહત્વની ભેદરેખા છે. આ તફાવત સમજવો એટલા માટે જરૂરી છે કારણ કે કાયદાની જાણકારી હોવી અને કોર્ટમાં કેસ લડવો એ બંને અલગ બાબતો છે. જો તમે આ તફાવત નથી જાણતા, તો કોર્ટના ધક્કા અને આર્થિક નુકસાન વેઠવાનો વારો આવી શકે છે. 'લોયર' એ એક વ્યાપક શબ્દ છે જેનો અર્થ એવો વ્યક્તિ થાય છે જેણે કાયદાનો અભ્યાસ કર્યો હોય અને તેની પાસે LLB ની ડિગ્રી હોય.

લોયર પાસે કાયદાનું જ્ઞાન ચોક્કસ હોય છે, પરંતુ તેમની પાસે કોર્ટમાં અસીલ વતી દલીલ કરવાની સત્તા હોતી નથી. તેઓ તમને કાનૂની સલાહ આપી શકે છે, દસ્તાવેજો અથવા એગ્રીમેન્ટ તૈયાર કરવામાં મદદ કરી શકે છે, પરંતુ ન્યાયાધીશ સમક્ષ કેસની પેરવી કરી શકતા નથી. એડવોકેટ (અધિવક્તા) એ એક એવો લોયર છે જેણે લો ની ડિગ્રી મેળવ્યા બાદ આગળની કાયદાકીય પ્રક્રિયા પૂર્ણ કરી હોય છે. એડવોકેટ બનવા માટે વ્યક્તિએ સ્ટેટ બાર કાઉન્સિલમાં પોતાનું નામ નોંધાવવું પડે છે.

ત્યારબાદ, બાર કાઉન્સિલ ઓફ ઇન્ડિયા દ્વારા લેવામાં આવતી 'ઓલ ઇન્ડિયા બાર એક્ઝામિનેશન' પાસ કરવી ફરજિયાત છે. બાર કાઉન્સિલમાં નોંધાયેલા 'એડવોકેટ' જ કોર્ટમાં અસીલનું પ્રતિનિધિત્વ કરી શકે છે. એડવોકેટ પાસે કોર્ટમાં દલીલો કરવાનો, સાક્ષીઓની ઉલટ તપાસ કરવાનો અને જજ સમક્ષ પુરાવા રજૂ કરવાનો કાનૂની અધિકાર હોય છે. લોયર આ તમામ પ્રક્રિયામાં મદદગાર સાબિત થઈ શકે છે, પરંતુ તેઓ સત્તાવાર રીતે કોર્ટ રૂમમાં ઊભા રહીને કેસ લડી શકતા નથી. 

એડવોકેટ બનવા માટે પહેલા લોયર (ડિગ્રી ધારક) બનવું અનિવાર્ય છે. પરંતુ માત્ર ડિગ્રી મેળવી લેવાથી કોઈ વ્યક્તિ એડવોકેટ બની જતી નથી. જ્યાં સુધી તે બાર કાઉન્સિલની પરીક્ષા પાસ ન કરે, ત્યાં સુધી તે માત્ર લોયર જ કહેવાય છે. આથી, જ્યારે પણ તમારે કોર્ટમાં કેસ લડવાનો હોય, ત્યારે તમારે 'એડવોકેટ' ની જ જરૂર પડે છે, માત્ર 'લોયર' ની નહીં. ઘણીવાર લોકો વકીલની ફી અને લોકપ્રિયતા જોઈને કેસ સોંપી દે છે, પરંતુ એ તપાસતા નથી કે તે વ્યક્તિ પાસે 'સર્ટિફિકેટ ઓફ પ્રેક્ટિસ' છે કે નહીં.

જો તમે કોઈ એવા વ્યક્તિને કેસ સોંપો છો જે માત્ર લોયર છે, તો તે કોર્ટમાં તમારો પક્ષ રજૂ કરી શકશે નહીં અને અંતે તમારે ફરીથી બીજા એડવોકેટ રોકવા પડશે. આથી, પૈસા અને સમયના બચાવ માટે હંમેશા માન્યતા પ્રાપ્ત એડવોકેટની જ પસંદગી કરવી હિતાવહ છે.